W związku z wnioskami w sprawie renegocjacji umów oraz bieżącego monitoringu realizacji umów w poszczególnych rodzajach świadczeń zdrowotnych tut. Oddział Funduszu z niepokojem obserwuje tendencje do zwiększania nadwykonań świadczeń.
Opolski Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia uprzejmie przypomina, iż Fundusz działając na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 roku o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U.2008.164.1027-j.t.ze zm.) finansuje i zabezpiecza ubezpieczonym dostęp do wszystkich medycznie uzasadnionych świadczeń zdrowotnych. Realizując swoje ustawowe obowiązki, Oddział Funduszu zobowiązany jest do zabezpieczenia świadczeń w ramach posiadanych środków finansowych (art.97 ust.2 i art.118 ust.1 wyżej powołanej ustawy), pamiętając o zasadzie zrównoważenia wpływów i wydatków. Przekroczenie planowych kosztów świadczeń zdrowotnych stanowi naruszenie przepisów ustawy o finansach publicznych oraz świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
Zawarta umowa cywilnoprawna stanowi podstawę do dokonywania rozliczeń między Funduszem a świadczeniodawcą. Umowa ta, jak o tym stanowi przepis art. 132 ust 5 ustawy określa, iż wysokość łącznych zobowiązań Funduszu wynikających z zawartych ze świadczeniodawcami umów nie może przekroczyć wysokość kosztów przewidzianych na ten cel w planie finansowym Funduszu.
Oddział Funduszu na bieżąco monitoruje realizację świadczeń zdrowotnych oraz stanu ich zabezpieczenia, dokonując aktualizacji planu finansowego Oddziału, przemieszczając środki pomiędzy rodzajami świadczeń oraz biorąc pod uwagę potrzeby zdrowotne, jednakże w ramach posiadania wolnych środków finansowych oraz wartości obowiązujących umów.
Zawarte umowy w poszczególnych rodzajach świadczeń określają również zasady ich rozliczeń stosownie do zapisów Rozporządzeni Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008r. w sprawie ogólnych warunków o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz.U.2008.84.484) - § 14, Fundusz jest zobowiązany do sfinansowania świadczeń udzielanych w okresie rozliczeniowym do kwoty zobowiązania Funduszu wobec świadczeniodawcy określonej w umowie. Jednocześnie świadczeniodawca udziela świadczeń przez cały okres obowiązywania umowy, zgodnie z określonym harmonogramem oraz planem rzeczowo-finansowym (§ 9) co oznacza, że wykonanie umowy w poszczególnych rodzajach i zakresach rzeczowych nie może nastąpić przed terminem określonym w umowie.
Posługiwanie się argumentem, że świadczeniobiorca ma prawo wyboru szpitala i ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych nie do końca i nie zawsze znajduje uzasadnienie. Bowiem prawo świadczeniobiorcy wyboru szpitala jest również ograniczone w ramach maksymalnej kwoty zobowiązania z umowy i oparte na zasadzie, że usługi medyczne, poza przypadkami pilnymi, udzielane są w ramach środków finansowych posiadanych przez Fundusz. W takiej sytuacji może nastąpić wydłużenie czasu oczekiwania, które nie ogranicza prawa wyboru szpitala czy ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych a jedynie zgodnie z art.20 ustawy zobowiązuje świadczeniodawców do ustalania kolejności udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie zgłoszeń świadczeniobiorców z poszanowaniem zasady sprawiedliwego, równego, niedyskryminującego i przejrzystego dostępu do świadczeń oraz zgodnie z kryteriami medycznymi.
Pragnę poinformować, iż Fundusz realizuje zadania wynikające z ustawy wykorzystuje środki publiczne tylko i wyłącznie na realizację zadań statutowych. W obecnym stanie prawnym Fundusz ma nie tylko prawo, ale i obowiązek ustalania maksymalnej ilości środków finansowych w kontraktach ze świadczeniodawcami , a roszczenie istnieje tylko w ramach ustawy. Każde więc ilościowo-wartościowe, nie spowodowane nagłymi przypadkami zwiększenie usług medycznych ponad zakontraktowaną ilość jest działaniem świadczeniodawcy poza obowiązującą umową. Finansowanie tych świadczeń jest możliwe jedynie w drodze aneksowania obowiązującej umowy, jeśli Fundusz dysponuje wolnymi środkami finansowymi.
Sytuacja niedoboru środków finansowych na realizację wszystkich zgłoszonych potencjalnych możliwości przez świadczeniodawców powoduje, że zjawisko to niejednokrotnie może stać się powodem nieporozumień pomiędzy Funduszem, a świadczeniodawcami i przenieść się do poziomu świadczeniobiorców. W takiej sytuacji wspólnie musimy znaleźć płaszczyznę porozumienia, kierując się dobrem pacjenta i realizowaniem najskuteczniejszych i najlepszych jakościowo świadczeń zdrowotnych, na co niezmiernie liczę.
Mam nadzieję, na zrozumienie sytuacji finansowej Oddziału Funduszu i podjęcie wspólnych działań zmierzających do racjonalizacji wydatkowania środków publicznych w tym wrażliwym społecznie obszarze.