W związku z wejściem w życie Zarządzenia Nr 17/2009/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 11 marca 2009r. zmieniającego zarządzenie w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju rehabilitacja lecznicza, uprzejmie proszę przyjąć następujące wyjaśnienia.

W katalogu zabiegów fizjoterapeutycznych stanowiących załącznik nr 6 do zarządzenia 85/2008/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 15 października 2008r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju rehabilitacja lecznicza z późn. zm. Rozliczenie świadczenia o kodzie 5.11.01.0000074 krioterapia miejscowa (pary azotu) możliwe jest, o ile świadczeniodawca w zasobach wskazanych w systemie Obsługi Potencjału, wykazał zestaw do kriostymulacji parami azotu.

Natomiast wykreślony aparat na dwutlenek węgla z zabiegu: krioterapii miejscowej, należy rozliczać pod kodem świadczenia 5.11.01.0000017 jako zabiegi fizykoterapeutyczne – różne. Został on wykreślony z zabiegów krioterapii miejscowej z powodu stosowanej temperatury kriogenu. Im dłuższa stosowana temperatura kriogenu i im krócej trwa zabieg miejscowego schładzania, tym jest on bezpieczniejszy. Krańcowo niską temperaturę możemy uzyskać wykorzystując w urządzeniach do krioterapii ciekły azot.

W przypadku zabiegów zrealizowanych przy zastosowaniu światła spolaryzowanego, do dnia ukazania się zarządzenia nr 17/2009/DSOZ tj. 11 marca 2009r. włącznie, można je rozliczyć pod kodem świadczenia 5.11.01.0000017.

Narodowy Fundusz Zdrowia z powodu napływających uwag, dotyczących braku skuteczności leczenia światłem spolaryzowanym, nie będzie finansował tego typu leczenia.

Nie ma dowodów naukowych na skuteczność takiej terapii, nie ma udokumentowanej naukowo, spełniającej kryteria EBM pracy pokazującej skuteczność leczenia światłem spolaryzowanym.

W związku z §3 ust.1 zarządzenia 17/2009/DSOZ, w którym mowa jest o wprowadzeniu zmian wynikających z przepisów zarządzenia zmieniającego, można przyjąć okres dostosowawczy dla podmiotów realizujących zakres świadczeń, w którym wymagane jest posiadanie aparatu wytwarzającego impulsowe pole elektromagnetyczne wysokiej częstotliwości, ze względu na przystosowanie pomieszczeń.